วันนี้อ่ะตอนขึ้นรถเมล์กลับมีเจอไอ้โรคจิตด้วยแหล่ะ  ทุเรศทุรังที่ซู้ดดด

หน้าตาก็ดูเป็นลุงธรรมดาแท้ๆ (ใส่รองเท้าคีบสีม่วง)

ก็แบบว่าตอนแรกก็แค่แปลกใจนะว่า รถเมล์ก็ออกว๊างว่าง แต่ทำไมมันต้องมานั่งกะเราด้วย 

พอนั่งไปได้ซักพักแม่เคอะ มันก็จับลูบๆคลำๆเป้า อยู่นั่นแหล่ะ แถมมีหายใจฟืดฟาดๆด้วยนะ >^<

ไอ้เราก็อุตส่าห์ทำเป็นไม่เห็นแล้วนะ ซักพักมีการลามค่ะ

ทำเป็นเบียดเข้ามานั่งใกล้ๆ เอาแขนมาถูไถๆ เราก็หันหน้าไปมองขวับเลยอ่ะจิ

แถมทำสายตาเหยียดหยามใส่อย่างเต็มที่ คนอะไร๊ ตุ๊เรศอ่ะ 

มันเลยล่าถอยปายย รับไม่ได้อ่ะ ที่อื่นมีเป็นกะตั๊ก ไหงมาเลือกนั่งกะช้าน T^T

 แค่นี้เค้ายังไม่พอค่ะ พอลงรถเมล์มีการเดินตามหลังมาต้อยๆ คิดว่าไม่รู้รึไงวะ

ไปยืนรอรถเมล์ข้างๆเราด้วย ไอ้หื่นเอ๊ย! 

กะไปนั่งกะกรูอีกอ่ะเด่ะ ใครเค้าจะยอม  พอรถเมล์มาตามคาดค่ะ มันก้าวตามมา

แต่ใครเค้าจะยอมไอ้ไอ้โรคจิตตามต้อยๆนี่ได้นั่งด้วยอีก สยองอ่ะ

เลยเลือกนั่งตรงที่นั่งเดี่ยว  พอมันเห็นนะรีบลงจากรถไปเลย ผิดหวังอ่ะเด่ะ

คิดแล้วยังหยดหยองไม่หาย คนเรามองดูภายนอกไม่ได้เลยจริงๆนะเนี่ย ดีนะที่มันไม่ทำทากกว่านี้ไม่งั้นแม่จะด่าเปิงเข้าให้ โอย วันนี้ ซวยจังเลย

ขนาดขึ้นรถเมล์ยังเจอกะไอ้พวกนี้ เฮ้ออออ